آدم ها برای بودن چه هیاهوی غریبی میکنند.یعنی این زندگی
ارزش اینهمه بازی را دارد.......
فریب میدهیم!احساس را بازیچه کودکانه ی خویش میکنیم.....
ودر دل جای عشق کینه می کاریم!!!!
بعد غریبانه اشک میریزیم وانگشت حسرت می گزیم....
غافل ازاینکه قصه ی بودن انسان برروی زمین دیر گاهی است
که تمام شده......
راستی میشه درباره ی اون دوست خوبی که ازش توی وبلاگم صحبت کردی گفتی مثل یک رویای شیرین می مونه بیشتر برام صحبت کنی؟
داشتن دوست خوب مثل دیدن یه رویا تو زمستون سرده
فکر نمیکنم جای از مطلبم رو نگرفته باشیدچون به نظر میرسه باهوش تر از این حرفا باشید .....متشکرم