X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

از خویش گفتن ها.....

دلم از دنیا که میگیره بغض هام رو این جا فریاد میکنم..

بیا مادر

بیا مادر درآغوشم بگیر!!!


آری منم ، آن طفل بازی گوش ....


همان بازیچه ی تقدیر.....


                              همان عصیان گری که شعرهای کودکی می خواند......


بیامادر....


برایم قصه گویی کن!!!


که من سرشارم از خوابی که بیداری نمی خواهد.....


پری های که می گفتی شبیه دیو می خندند.....


ودستان عروسک ساز رویاها


                                     شبیه روزهای بی کسی ها شد......


وتو آرام می بوسی و با تردید می پرسی؟؟؟!!!


                                      که من لبخندشادی میزنم برغم؟؟؟


                 ویا


                                موی سفیدم را که میبینی.....


                                                         نشان از دردهایم میدهد یا نه؟؟!!


ولی مادر نمیدانی....

                               چگونه باسکوت خانه مانوسم.......


                               چگونه شعله ی حسرت درون سینه میسوزد....


تنم سرد است و بوی درد می پیچد درون استخوان هایم .......


بیا مادر که من محتاج یک حسم......



پ.ن:مادرم نمیدانم چگونه دیشب تاب آوردم و برای درد هایت نگریستم


نگاه معصومت هنوز در اشکهایم جاری است....


التماس دعا!مادرم بسیار بیمار است و تاب نوشتن ندارم


+ نوشته شده در چهارشنبه 15 شهریور‌ماه سال 1391 ساعت 06:43 ب.ظ توسط خاطره | 30 نظر