X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

از خویش گفتن ها.....

دلم از دنیا که میگیره بغض هام رو این جا فریاد میکنم..

دست نوازشگر باد

دست نوازشگر باد

 

    موهای طلای گندم زاررا نوازش میکرد

 

   رقص موج وار گندم  ها


خوشه چینی را یاد باغبان انداخت .....

 

   باز باید درو کند ٬آنچه کاشته است.....


 

    دوباره در خود رفتم ٬یا شاید ٬رقصیدن خوشه ها مرا  به یادت انداخت ؟؟؟!!!


    آن زمانی را که من روی زردم را 

 

     با پیچ وتاب رقص گونه ی سازت هماهنگ می کردم....


 

     تا کشته ی دردی را که باغبان در دلم کاشته بود  

                                                                                  -باردهد- 


        صبورانه٬ با تمام بی آبی ها در فصل گرم بی کسی ساختم 

 

   

                                             وروی زردم را تکذیب کردم


    تا هم رنگ شکوه هایم نباشم .....

 

                

   نابودشد کشته  من !!!!


دل به گندم زاری سپردم که روزی  

 

                                 خرمن خرمن  از آن عشق درو می کردم .....



پ.ن:نوعی دوباره خوانی نوشته هایم است...


از اینکه نوشته ی گذشته را باز خوانی میکنید ممنونم

+ نوشته شده در دوشنبه 23 مرداد‌ماه سال 1391 ساعت 11:07 ق.ظ توسط خاطره | 8 نظر