X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

از خویش گفتن ها.....

دلم از دنیا که میگیره بغض هام رو این جا فریاد میکنم..

زمین گیر زمین

پیکر خاکی من


                    از زمین بیزار است....


کاش....


              وقت مردن ،تن به مهمانی این خاک نداد


دل به دریا زده ام.....


                             تن فرسوده کنون ،طعمه ی کوسه ی دریا بکنید.....


یا که....


   تابوت مرا سوی افلاک دگر چال کنید........


کاش در لحظه جان کندن من


                            بادتندی جسدم را میبرد.....


هوس خاک به بلعیدن من

                                   مثل بغض احساس


                                                        تلخ و نازیبا بود.......


غضب آلوده زمین میخندد


                                 زیر لب میگوید:


                                          پای در لغزش بودن ، گیر است.....

+ نوشته شده در سه‌شنبه 20 تیر‌ماه سال 1391 ساعت 01:12 ب.ظ توسط خاطره | 9 نظر