از خویش گفتن ها.....

دلم از دنیا که میگیره بغض هام رو این جا فریاد میکنم..

اعتراف به عشق.....

ای عشق!!!!


زانو بزن پشت دیوار نگاهم.......من بغض را خوابانده ام



  _هوای نبودنت  _ اگر گلوگیری نکند.....


من قول میدهم .............



تا به اندازه ی گناه اعتراف کنم................


اندیشه های خیالم که درد گرفت در بازی واژه ها  خواهم گفت:


تا بدانی من ...........


از میان کسانی مآیم؛ که بوی تردید میدهند و زنار دین بسته اند...


ای عشق بیا زانو بزن......


تا به اندازه گناه برایت اعتراف کنم.......



+ نوشته شده در شنبه 6 اسفند‌ماه سال 1390 ساعت 04:36 ب.ظ توسط خاطره | 13 نظر