X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

از خویش گفتن ها.....

دلم از دنیا که میگیره بغض هام رو این جا فریاد میکنم..

دلم می خواست

درون معبد هستی.. 

 

بشر در گوشه ی محراب خواهش های جان افروز.. 

 

نشسته در پس سجاده ی 

                                 صد نقش حسرتهای هستی سوز 

 

پرستش خوشه ی پربارتسبیح تمناهای رنگا رنگ 

                                               نگاهی میکند سوی خدا از آرزو لبریز 

بزاری ازته دل  

 

یک دلم میخواست می گوید... 

                          شب وروزش رفته وای کاش آینده است............ 

 

 

 

من امشب هفت شهر آرزوهایم چراغان است 

                                                      زمین وآسمانم نور باران است!!!! 

                                                        کبوتر های رنگین بال خواهشها 

 

                                                  بهشت پر گل اندیشه ام را زیر پر دارند... 

 

 

صفای معبد هستی تماشاییست .................

 

                     زهر سو نوش خند اختران 

                                          در چلچراغ ماه میریزد 

                                                       جهان در خواب و من تنها.... 

 

در این معبد دراین محراب: 

 

               دلم میخواست بند از پای جانم باز میکردم 

                                                          که من تا روی بام ابرها 

                                                                               پرواز میکردم .....

                 از آنجا پانهم تا کهکشان  

     

                  تا آستان عرش میرفتم 

                  در این معبد در این محراب: 

 

درد خویش را فریاد میکردم 

              که کاخ صد ستون کبریا لرزد 

                       مگر یک شب از این شبها ی بی فرجام 

                                                                   بروی پرنیان آسمانها 

                                                                            خواب بر چشم خدا لرزد.............. 

 

عید فطر بر تمام دوستان مبارک.....

+ نوشته شده در سه‌شنبه 8 شهریور‌ماه سال 1390 ساعت 07:01 ق.ظ توسط خاطره | 8 نظر