X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

از خویش گفتن ها.....

دلم از دنیا که میگیره بغض هام رو این جا فریاد میکنم..

آهسته تر شعر درد بخوان....

  آهسته تر گریه کن  ! اینجا همه خوابند٬ رد  شوم مرگ احساس  

 

    بر دیوار ها خاطره گذاشته است...

 

    وای !کبودی سایه های درد پشت چشمانم پر رنگ شد 

  

    باز دیدگانم٬ ماجرای  بی خوابیم را  به همه خواهد گفت  

 

     گره ای کور درگلو دارم که توان فریاد را ازمن گرفته است..... 

     

    دیگر برایم نخوان! من تمام اشعار تردیدهای کشنده را ازبهرم 

 

     تمام واژه هایش را با قافیه ی سادگی ترانه کردم ودر گوش تنهاییم خواندم .... 

 

           تا شاید اندوه هایم کمی بخواب روند. 

 

   سینه ام میسوزد از حجم بودن ٬ طنین آتش  حسرت پوستم را داغ می کند 

 

                                                تا زنده وار بود خود را تکرار کنم.......

 

 

+ نوشته شده در سه‌شنبه 25 مرداد‌ماه سال 1390 ساعت 01:29 ق.ظ توسط خاطره | 9 نظر