X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

از خویش گفتن ها.....

دلم از دنیا که میگیره بغض هام رو این جا فریاد میکنم..

من و ....

من ویک آسمان نیمه ابری 

                                          من وافسانه های بچه گانه 

من و آواز یک کولی شب گرد 

                                            

                                         من و پیدایش شعری شبانه 

 

 

                           ................ 

من از آن سمت تنهایی خورشید 

 

                                           بسوی شب شتابان رفته بودم 

به گوش لاله های سرخ امید 

                                         هزاران حرف را من گفته بودم 

 

                      ......................... 

ستاره بغض شب می گفت٬اما 

                                             صدایم بغض شب را بیشتر کرد 

به چشمم هاله ای از اشک جاری 

                                              سکوتم دردرا از ره به در کرد 

                     

                          ........................... 

تنم طوفانی از رویا شد اکنون  

                                                به رویا ها چرا دل بسته بودم؟ 

میان آبرنگ خواب گم شد 

                                              دوچشمی را که دایم جسته بودم 

 

                                   .............................. 

منم آری٬ولی از من نمانده است 

                                              به جزآهی که بر لب نقش کردم 

سکوت دایمی٬اشکی درون سوز 

                                                  جواب درد شد این آه سردم 

 

 

طبع ناقصی داشتم در روزگار جوانی٬این ابیات یادگار آن دوران است 

                                                                   ۲ ۲/۲  / ۱۳۷۷ 

  

+ نوشته شده در سه‌شنبه 11 مرداد‌ماه سال 1390 ساعت 06:41 ب.ظ توسط خاطره | 4 نظر